و گرنه كار جهان روزي به پايان ميرسد
تعلق عشق مهم نيست مهم آن است كه گل عشق در قلب تو بشكفد
بگذار عشق خاصيت تو باشد.
عشق نبايد به معناي رابطه خاص تو با كسي باشد زيرا در اين
صورت عشق تو يكي را به خود راه ميدهدوهمه جهان را از
خانه وجودت بيرون ميكند.
اين معامله اي خطرناك است گزينش يكي و بيرون راندن همه
جهان در حالي كه همه جهان به تو تعلق دارد و تو به همه جهان تعلق داري .
هستي مدام باران عشق خود را بر تو مي بارد
ناسپاسيست اگر به همه هستي تنها به خاطر يكنفر بي اعتنا باشي.
بنابراين به خورشيد؛ماه؛ستارگان عشق بورز به
دريا؛كوه؛جنگل؛عشق بورزبه آدمهاوحيوانات وپرندگان عشق بورز
وجود خود را به عشق تبديل كن و بگذار همه هستي محبوب تو باشد.
همين عشق است كه ديندار واقعي را از آدم ريايي جدا ميكند.
هنگامي كه عشق تو چتر خويش را برهمه چيزوهمه كس مي گستراند
هنگامي كه عشق تو مرز نميشناسد
هنگامي كه عشق تو در هيچ قفسي گرفتار نمي شود
هنگامي كه عشق تو قيد وشرط نميشناسد
هنگامي كه عشق به نحوه بودن تو در هستي تبديل مي شود
آنگاه عشق تو نيايش مدام توست
آنگاه عشق تو مراقبه ژرف توست
آنگاه عشق تو؛ تو را آزاد ميكند
تنهاعشق است كه ميرهاند
عشق آزاديست.
چرا بدانمت؟!
ديدنت کفافم مي دهد
چرا ببينمت؟!
شنيدنت کفافم مي دهد
ديدني و شنيدني من
صورت و صدايت را
فرقي نيست!!!!
مردمان دیریست که از راز واژگان ساده من به معنای بعضی آواز ها رسیده اند.
رازی دارد این سادگی ، این رسیدن رویا....
من فراموش خواهم شد
در پس کوچه بن بست
ودرازدحام برگهاي مرده پائيز...