مـــــریــــم هـــای پـــر پـــر

X

مـــــریــــم هـــای پـــر پـــر

یه چیزی هست که ....!

سه نقطه های زندگیم ،

زیاد شده اند انگار!

و من مدام،

حسابشان از دستم در می رود.

سه نقطه های زندگیم ،

خوانده نمی شوند ،

فقط سه نقطه اند

و مثل غبارهای گیج ،

کوچک و بزرگ می شوند.

سه نقطه های زندگیم ،

مثل سرفه اند ،

که هی سراغ دارو را از من می گیرند

و روی ترکهای روحم می نشینند .

سه نقطه ها ، سه نقطه اند

که شعرهایم را به بازی می گیرند

و روی شناسنامه ام راه می روند ،

تا برسند به صفحه آخرش

سه نقطه ها ، فقط سه نقطه اند.

لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم بهمن 1383ساعت 10:3 توسط ..::مریم::..

می خواهم ...

می خواهم راه بروم ، سوت بزنم ، دور شوم

کمی از این همه صندلی های پر دود

کمی از این همه چشم و عینک های سیاه

می خواهم کمی دورتر از شما سوت بزنم.

می خواهم در ماه ترین ایستگاه زمین ،

در محرم ترین ساعت ماه گریه کنم .

می خواهم کمی دورتر از شما ،

کمی نزدیک تر به ماه بمیرم . *

*****

*هیوا مسیح

لينك ثابت نوشته شده در شنبه سوم بهمن 1383ساعت 23:15 توسط ..::مریم::..

از کادر زده ام بیرون؟

می دانم که نمی دانم یا نمی دانم که می دانم؟!

بابا آب داد و احتمالاْ نان!

می دانی ما مشقهامان را از بر بودیم،که مشق، تنها سیاه است!

شاید هم زندگی سیاهه ی مشق است!

ما فقط مشق نوشته ایم... نوشته ایم...نوشته ایم...

ورق زده ایم...صرف کرده ایم....ولی فقط سیاه مشق نوشته ایم!

آری... بابا آب داد ... و نان نیز !

که ما نه نانمان کم است، نه آبمان!

پس حتما خوشی زیاد زده زیر دلمان ؟؟ یا .....؟

لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه یکم بهمن 1383ساعت 10:1 توسط ..::مریم::..